Samenvatting:
Ik schrijf omdat ik gebeten word.
De wereld bijt zich dagelijks het leven in met verschillende soorten,
gradaties, gevolgen en reacties.
Van de zachtheid van een liefdesbeet, via de littekens van een horzelbeet
tot de afmattende spinnenbeet die na dagen Tarantella dansen
pas verdwijnt of zelfs dodelijk kan zijn.
De woorden en beelden die ze Hannah Rood opleveren
geeft zij nederig door aan de lezer die een beet kan voelen.
In de intimiteit tussen schrijver en lezer wenst zij de laatste het plezier,
de ergernis of de herkenning van haar woord en beeld.

Enkele van de gedichten:

 

genadeloos meedogenloos

 

als het vermoeide licht

van de late namiddag

zo meedogenloos over je wangen schuurt

en ik jong zie

dat je oud geworden bent

met jaarringen en delta’s in een huid

als een sluier van dunne mousseline
 

de huid die zo zacht was

voor mijn kindertijd
 

je overleeft nu in een vlinderhuid

die je ‘s nachts zonder mond

met gesloten ogen

en aangepaste vingers

rimpelloos om je heen trekt
 

als ik zie

dat verzilverd als spinrag na een zomerregen

je haren hier en daar angstvallig

je hoofdhuid vasthouden

dat het verbond

wat de natuur met tijd sloot

zelfs voor jou

genadeloos meedogenloos is
 

dan pak ik de krant

en lees het onbelangrijke nieuws

dat ik wel wil weten

  • Facebook Basic Black
  • Twitter Basic Black
  • Black Instagram Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now